در امتداد نگاه تو
آمدی تا زیبا ترین بهانه ی خلقت باشی ...آمدی به اذن خالق مهربانی ها...
در آن هنگام آسمان بار دیگر بر زمین به خاطر چنین موهبتی غبطه خورد
و چنین نبود که خدا تورا برای هستی خلق کند چرا که تمام هستی به خاطر تو آمد
خدا تو راپیش از همه از نور خویش آفرید و در آن لحظه چه عاشقانه به تماشایت ایستاده بود وچه حکیمانه* لولاک کما خلقت الافلاک* رابرای عرشیان تفسیر نمود
آنگاه تمام پاکی ها در امتداد نگاه تو به راه افتادند و زمین وزمان تا ابد وام دار حضور معصومانه ی تو شد...
مبارک باد بر جهان وجهانیان تمام آن لحظات پاک و سپاس خدای یاس را به خاطر چنین گوهری ناب.......
+ نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم خرداد ۱۳۸۹ ساعت 22:27 توسط غریب
|
یک نگاه مهربان ما را بس است...