دلم برای قصه ی خلقتم تنگ شده

 

....هنوزم که هنوزه عاشقی تو را تو اون لحظه نفهمیدم

چه پاک و معصوم بود نگاه تو لحظه ی جان گرفتن من

همه ی فرشته ها رو صدا زدی بیایید که معجزه ی من رونما شد:

خلیفه ی من ،جانشینم و بهترینم روی زمین ...

واذ قال ربک للملئکه انی جاعل فی الارض خلیفه(بقره 29)

 

همه اومدند ومات ومبهوت به خلیفه ی تو نگاه میکردند.....

و اما من........

من همچنان مطمئن از آرامش نگاه تو چرا که میون اون همه شلوغی تکرار این حدیث مهربونیت مایه ی دلگرمیم بود...

خلقتک لا جلی **تورا برای خودم خلق کردم**